İnsan, "Vav" şeklinde doğar, bir ara doğrulunca kendini "Elif" sanır. İnsan, iki büklüm yaşar; oysa en doğru olduğu gün, ölmüştür. Kulluğun manası "Vav"dadır; "Elif", ulûhiyetin ve ehâdiyetin simgesidir. O yüzden Lafz-ı ilâhî, "Elif"le başlar. "Elif", kâinâtın anahtarıdır; "Vav", kâinâttır...