Ne çok ayrılıklar yaşadık!

Ne çok ayrılıklar yaşadık!
Taa ilk okulda başladı ayrılıklar, en sevdiğimiz arkadaşlarımızdan ayrıldık.
Sonra biraz serpildik ve hayatımız boyunca özlemini yaşayacağımız çocukluğumuzdan ayrıldık...
Ne sevdalardan ayrıldık kimisini hala hiç kimseye söyleyemediğimiz.
Anne baba evinden ayrıldık, onca anıyı, huzuru hayatımızda bir daha asla bulamayacağımız ve yaşayamayacağımız , tadının damağımızda kaldığı günlerimizden ayrıldık...
Uykularımızdan bile ayrıldık biz aslında , başımızı yastığa koyar koymaz uyuduğumuz uykularımızdan...
Gençliğimizden ayrıldık, kıymetini bilemediğimiz gençliğimizden...
Hayat öyle zor sınavlardan geçirdi ki bizi, sevdiklerimizden ayrıldık hem de bir daha hiç görmemek üzere...
Bazen de hastalıkta ve sağlıkta bir ömür beraber olacağız diye yemin ettiğimiz, insanlardan ayrıldık...
Dedim ya ne çok ayrılıklar yaşadık ağzı, dili, sözü olmayan ama biz yaşadıkça yakamızı asla bırakmayan...