Kırık Kalbin Âhı
Kırık bir kalbin âhı vardır,
Sessizdir ama göğe değer.
Kimse duymaz sanırsın,
Oysa en çok da vicdanı deler.
Ben sana sevgimi verdim,
Sen onu bir rüzgâr gibi savurdun.
Gülüşümü soldurdun,
Hayallerimi bir bir yordun.
Unutma...
Kırılan kalp sadece ağlamaz,
Dualarında konuşur bazen.
Mazlumun gözyaşı yere düşmez;
Vakti gelince hesabını hayat sorar sessizce.
Ben artık beddua etmem,
Yalnızca Rabbime bırakırım her şeyi.
Çünkü kırık bir kalbin âhı,
İnsandan değil,
Adalet sahibinden ister hakkını.
Ve bir gün anlarsın;
En büyük pişmanlık,
Gerçek seven bir yüreği kaybetmektir.
İşte o gün, benim sustuğum yerde
Senin vicdanın konuşacaktır.
Kırık bir kalbin âhı vardır,
Sessizdir ama göğe değer.
Kimse duymaz sanırsın,
Oysa en çok da vicdanı deler.
Ben sana sevgimi verdim,
Sen onu bir rüzgâr gibi savurdun.
Gülüşümü soldurdun,
Hayallerimi bir bir yordun.
Unutma...
Kırılan kalp sadece ağlamaz,
Dualarında konuşur bazen.
Mazlumun gözyaşı yere düşmez;
Vakti gelince hesabını hayat sorar sessizce.
Ben artık beddua etmem,
Yalnızca Rabbime bırakırım her şeyi.
Çünkü kırık bir kalbin âhı,
İnsandan değil,
Adalet sahibinden ister hakkını.
Ve bir gün anlarsın;
En büyük pişmanlık,
Gerçek seven bir yüreği kaybetmektir.
İşte o gün, benim sustuğum yerde
Senin vicdanın konuşacaktır.
