Arama sonuçlarınız

Bugünlerde Kendimden düşüyorum kazayla İçimde akıp giden dopdolu boşluğa. Gözlerimden aşıyorum her an Avuçlarımda bir yığın ben dolu şelalelerinde göçüyor ruhum Kavuşmak ister gibi o limanda Ne çok kalabalığım var arkamda. Bugünlerde Kalabalığım itiyor kazayla Uçurumun dibindeki tahtalı gemiye...

Ben, bize, saf bir dünya kurdum İçi huzurla döşenmiş, güven zeminli Çatısı sadakatla kaplanmış yarınların Bedenindeki helalin bebeklerine gebe. Sen ise, daha ilk günden yollara düştün Harama kucak açmış yarınlarının izniyle İhanetini koluna takıp, yakıştırıp geldin Hem de üstüne bir de para...

Siyah duvağımı çekiyorlar üstümden Hüznümü geceler örtünecekmiş. Yollarına süpürge ettiğim saçlarım Yıldızların kanatlarına takılacakmış. Aynalar beyaz giyin diyor Üzerime çiçekler dikilecekmiş. Gözün arkada kalmasın diyor Malum oluşum haber verecekmiş. Yüreğim sır tutarım ben diyor Mağlup...

Yağmur taneciklerine gözyaşı karışıyor. Kar yapraklarına ruhlar değmekte. Hava ağır mı ağır iniyor omuzlarımıza. Bugün tebessüm edemedim Ne yağmura, ne kara. Oysa ki kar kaç kez gelirdi ki İstanbul'uma. Yağmur da şaşırmış olmalı Kendini doludizgin aşkla karşılamadığıma. Hava ağır mı ağır...

Güneş batıya göç etmemişti ki daha Kıyamete acele mi varmış da Cellatları diktiler üstümüze. Maviler tıka basa doluyken g/özümüzde Gökyüzü mü dar geldi de Kan/atlarımızdan vurdular. Daha ben doğmamıştım bile Dünya dar mı geldi de Mezarımı anneme kazdılar. Semadan koç inmişti İsmail'in yerine...

Ahh Ateşten bahar bitmiyormuş. Ektiğim insanlık, İçine düşer düşmez kül oldu. Saymaya kalkamıyorum bile Gövdende ki çırpınışlarımı. Sancıların kurşunlarından Yeniden doğmama beş var. Ecelini de al git! Kirlenmesin gözyaşlarım. Mezarlar taştan olmazmış hep; Aydınlığa duvar Güneşe perde çekip Diri...

Hepimizin ''dil'' olarak bildiği Ağız içinde barınan insandır. Sevimli ayağına yatıp İnsanı rezil de eder vezirde. Dudaklarımızın arasından pır diye uçup Olur olmadık ağızda yuva kurar Bire bin katıp çoğalarak. Aklının tahtına hücum eder Başöğretmen kesilip Kulağında bir çift söz olur. Sen ve...

Kendi dışında tebessüm edip İçindeki gurbette yaşarmış insan Yağmur olup, çamur olup. Bir hayale yamanırmış insan Gölgesine yaslanıp Doğmayan günü bekleyip Hep aynı yerde bekler dururken Amansız bir sebepten. Yabancı ellere çiğ düşüp Gözlerinden yaş alırmış insan Kendi yüreğinin kapısına...

Bulutlar gökyüzünde duman Bu gece yıldızlar silik şehrimde. Rüzgarın saçları dallarında Bu gece yağmurlar örülüyor şehrimde. Gönül camlarında ıslak Bu gece aşıklar kırılgan şehrimde. Sokak lambaları üşüyor Bu gece papatyalar yalancı şehrimde. Gamzelerine yağıyor sağanak Bu gece hazan biçiliyor...

Hayat değil sensizlik çelme takan Bu yüzden duruşum dört büklüm. Bir buluta kaç cinayet işlettin de Gülümsettiğim çizgilerimde bile yap bozarsın. Akşam üstlerine konan kış güneşi Sensizliğe düşüren gölgem içimi üşütüyor. Mevsiminden kaç beyaz gül kopardın da Üzerine dökülen yaprakların kelebek...

Sen! Sen vurdun ya göğsümden! Sen vurdun da ben öldüm mü? Kalp atışlarım mı durdu? yasını mı tutuyor nefesim? Matem huyluya gül konur mu? yetiştirdiğin karanfiller içinden mi? Umurumda mı ki sen? yokluğun fethedebilir mi varlığımı? Elini canıma bulayınca, tenimdeki çiçekler sana mı soldu...

Ağlamayı severim yağmurları ne çok sevdiğim gibi. şemsiyelerden nefret ederim çorak yürekleri sevmediğim gibi. Ağlarken de gülerim tıpkı kırılmış şemsiyelere sevindiğim gibi. Yağmurları b'içerim yüreğime tırpan vurulur gibi. Bıçak kemiğe dayansa da sevdim kırmızı gülleri sevdiğim gibi. Kan...

Yüreğimde bir yer var, çok uzaklarda Aslında o yer ta içimde İçim benden çok uzakta Ne gitmeyi becerebildim nede kalabilmeyi... Yüreğimde bir yer var, çok uzaklarda Aslında o yer ta yüreğimde Yüreğim bende çok uzakta Ne dönmeyi becerebildim ne de varabilmeyi... Dilimde bir lisan var, uçurumun...

Rüzgarların valizine kekik koysa Parfümlü şehirler kıskanır köyümü. Papatyaların da fallar açar Ha geldiler ha geleceklere Yaza düğün dernek kurar Hasreti urgandan bağ kurar Orada bir köy var uzaklarda O köy benim köyümdür Hasan Dağı eteğinde türküm söylenir Güneş evlene dursun yazla...

Hınzırın uğultusu kapımı çalmadan Saatler on iki ye vurmadan önce Takvimler son yaprağından düşmeden Kırlangıçlar yerlerde sürünmeden Söyleyin söyleyin onu ne çok sevdiğimi Ben söyleyemedim. Başaklara tırpan vurulmadan Savrulmadan her birimiz bir yana Harman yerine dönmeden baharlar Beşinci...

Gözlerimin beşiğinde uyanan güneş Geceye gömülmeden Arkamdan bakmadan gözlerim Söyleyin söyleyin onu ne çok sevdiğimi Ben söyleyemedim. Günaydınlar gözün aydınla el eleyken Çayım soğumadan Simidimin susamları yere dökülmeden Söyleyin söyleyin onu ne çok sevdiğimi Ben söyleyemedim. Parklarda...

Denizin derinliklerine doğru dalıp giderken Çevirdim yüzümü hayattan koparcasına Yaprak dökmeye başladı bakışlarım. Dalgalar arasında çırpınan ruhumun İçten içe çökerken bedeni, Yüreğimin gözyaşları sırtımdan akıyor. İşte o göz/yaşları var ya Izdırabımın resmini tamamlıyor. Sol yanım sende...

Karlı dağın eteğindeki tepede, Doğum günlerimin günbatımını izlerken, Yılları üflüyorum birer birer Nişan Taşı denilen o yerde. Karşı tepeye düşerken güneşim Gün/eşimin gözlerinden öpüyorum Alelaceleden yazdığım şiirle. İki yakası bir araya gelmemiş Hayallerimi sorguluyor sitemkarlığım...

Kim bilir, belki de kendimden Belki de herkesten ve her şeyden Firar edesim var. Göz gözün görmediği Bir orman kuytusuna bulaşıp Rüzgara sataşasım var. Yaprak olup düşmek için dalımdan Ayrılasım var bu diyarlardan. Kopsam bağlarımdan hasat zamanımdan Geri dönsem baharıma ve hiç kimseyi...

Bir müzik aleti olsaydım eğer, Keman olur çalınırdım ellerinde. Güneşin hükmünü dize getirir Yıldızları hapsederdim gece gözlerine. Birazcık da hüznümden sürme çeker, Boncuk boncuk dizilirdim kirpiklerine. Sonbahar rüzgarlarını yuva kurar, Yaprak yaprak dökülürdüm yüreğine. Sana bestelenmiş lal...