Hz. Davud (a.s) geceleri kimsenin kendisini tanıyamayacağı bir kıyafetle dışarı çıkar; karşılaştığı insanlardan Hz. Davud’un (a.s) durumunu sorardı.
Bir gece Cebrail (a.s) insan şekline bürünerek ona yaklaştı, Hz. Davud (a.s):
—Davud hakkında ne düşünüyorsun? diye sordu. Cebrail (a.s):
— Davud güzel bir kuldur, fakat kendi çalışmasından ve elinin emeğinden yemeyip devlet hazinesinden yiyor” dedi. Hz. Davud (a.s) ağlayarak geri döndü ve Rabbine şöyle yalvardı:
—Ey Rabbim! Bana, kendi el emeğimle karnımı doyuracağım bir şey öğret.
Bunun üzerine Allah (c.c) ona zırh yapma sanatını öğretti.
*
Bir gece Cebrail (a.s) insan şekline bürünerek ona yaklaştı, Hz. Davud (a.s):
—Davud hakkında ne düşünüyorsun? diye sordu. Cebrail (a.s):
— Davud güzel bir kuldur, fakat kendi çalışmasından ve elinin emeğinden yemeyip devlet hazinesinden yiyor” dedi. Hz. Davud (a.s) ağlayarak geri döndü ve Rabbine şöyle yalvardı:
—Ey Rabbim! Bana, kendi el emeğimle karnımı doyuracağım bir şey öğret.
Bunun üzerine Allah (c.c) ona zırh yapma sanatını öğretti.
*